Leuke en nuttige links

Clock

15 november 2018

Scorpion Buienradar

Donderdag 29 september

We hadden op 08:45 uur afgesproken op de club, waar het nog erg rustig was. Onze PH-SVT (een diesel kist) moest eerst tanken en na een seintje van Marcel (die ook met de PH-VZV, eveneens een diesel, moest tanken) werd snel het Jetcenter gebeld om de tankauto te bestellen, want het scheen nog al druk te zijn. Wieke nam het tanken (op Foxtrot tegenwoordig) voor zijn rekening, terwijl José en ik de laatste voorbereidingen voor de eerste leg van deze dag doornamen. José zou vliegen en ik zou de radio doen.

Tegen half elf was iedereen klaar voor vertrek en begonnen we aan de boarding procedure ;-)

02 Vluchtvoorbereiding VCR

De eindbestemming van deze eerste dag was het Franse Dinard (LFRD), via het Franse St. Omer (LFQN) en Deauville (LFRG). Het beloofde weer was er: een stralende zon en geen wolkje aan de hemel! We vertrokken als eerste, voor de VZV en VSY, en terwijl José de door hem uitgezette route vloog, verzorgde ik het radioverkeer met de luchtverkeersleiding van de diverse gebieden waar we doorheen vlogen. Bij het verlaten van het Nederlandse luchtruim maakte ik contact met Oostende approach om door de Oostende TMA te vliegen. Koksijde was niet actief, dus we konden zo door naar onze eerste stop. Het was komisch om op de radio te horen hoe de diverse verkeersleiders hun tong braken over het callsign van de PH-VZV ;-)

St. Omer heeft geen toren, ofwel geen verkeersleiding, en er wordt alleen air-to-air (Multicom) met elkaar gesproken. En, alleen in het Frans. Dus, handig als je geen Frans spreekt, maar wel de internationale luchtvaart taal, Engels. Maar daar hebben de Fransen nogal maling aan. De communicatie verliep derhalve niet optimaal zullen we maar zeggen, maar we zijn veilig geland en konden voor de hangar / het clubhuis van de lokale Franse vliegclub parkeren.

 

     07 St. Omer SVT SVY VZV              08 St. Omer

 

We werden welkom geheten door de plaatselijke beheerder die ons gretig rond liet kijken in de hangar, waar allerlei alleraardigste kistjes stonden. Menig welliswaar niet luchtwaardig, maar toch heel erg leuk om te zien. Oscar informeerde naar de landingsgelden. Enigszins verbaast keek de beheerder ons aan en al vlug was het ons duidelijk dat we geen landingsgeld verschuldigd waren, Viva la France!!! (Voor wat dit betreft dan...) Ook informeerden de crew van de VZV, die voorafgaande aan de landing hier naarstig naar gezocht had, nog even waar het seinenvierkant lag. Nog veel meer verbaasder reageerde deze man met 'pourquoi?'. Tuurlijk, waarom zou je zo'n ding neerleggen??? :-)
Er was een restaurantje om de hoek (gevonden door onze eigen food-spotter Manuel) waar we terecht konden voor een 3 gangen lunch. Over Weight and Balance gesproken ... Daarna werd het alweer tijd voor leg 2 naar Deauville, die we weer netjes voorbereidden op basis van de meest actuele informatie.

De tweede leg werd gevlogen door Wieke en deze keer nam José het radioverkeer voor zijn rekening. Ik kon dus zelf als passagier achterin heerlijk van het uitzicht genieten. Voor de take-off moesten we eerst back-tracken wat we dan ook maar gezamenlijk deden zodat we vrij snel achter elkaar weg konden. Het werd een mooie vlucht gedeeltelijk langs de Franse kust, waarbij we boven land bleven vliegen, met prachtige uitzichten, daarbij geholpen door het briljante weer natuurlijk. Onderweg moesten we nog wel even netjes om een kerncentrale heen vliegen. Dit is namelijk een Prohibited Area en deze kruisen kan een leuke boete opleveren (weet één van de instructeurs van de club uit ervaring…).
Direct na vertrek van St. Omer bleek dat de VSY problemen had met één van de radio's. Ze riepen Lille info op, maar hoorden het antwoord niet. Dat leidde natuurlijk tot wat grappige situaties, maar handig is anders. Oscar (die co was op de VZV) kon wel contact krijgen op de 'klets' frequentie (123.45MHz) en meldde aan Lille dat zij ze wel konden bereiken. Kort daarna schakelde de VSY over naar de andere radio waarna alles weer goed ging. De tweede radio bleek later op magische wijze toch ook weer gewoon te werken ;-)
De tweede tussenstop was dus gepland op Deauville. Volgens de kaarten een redelijk vliegveld met alle faciliteiten. Tijdens het laatste stukje was er wat misverstand tussen de crew van de VSY en Deauville tower. Best lastig als tower denkt dat je ergens anders zit en je al clearance geeft voor downwind als je net de CTR binnenvliegt. Maar met de Franse slag kwam het goed en korte tijd later stonden we allemaal veilig op het vliegveld :-)

 

Passage van Pont du Normandie even voor Deauville:

 

Terwijl we uitstapten zagen we een groepje mensen gehuld in gele hesjes onze kant oplopen. Onze SVT was als eerste geland en we zagen er blijkbaar zodanig onguur uit, dat de Franse overheid het nodig vond ons grondig te controleren. We kwamen per slot van rekening uit dat verdorven land genaamd Nederland. Achteraf bleek dat een deel van deze dames en heren trainees waren en ons als slachtoffer hadden uitgekozen. We werden gevraagd of er eventueel drugs aan boord waren en of we meer dan 10.000 euro bij ons hadden... Hallo, wij vliegen voor ons plezier, dan hou je geen 10.000 euro meer over om me te nemen hoor :-) De crews van de VZV en VSY vluchtten intussen snel en stilletjes weg naar de terminal... Vanzelfsprekend kon men niets onreglementairs vinden in zowel onze papieren als bagage en mochten we uiteindelijk ook naar de koffie.
De terminal bleek overigens uitgestorven. Er was een restaurant, maar dat was dicht. Er werd wat kleingeld bij elkaar gesprokkeld om een flesje water uit een automaat te halen. Er bleek geen crew room, dus voorbereiding voor de laatste leg moest ergens anders gedaan worden. Al met al een beetje troosteloos.
De diesel kisten hadden wat behoefte aan extra brandstof, dus even vragen naar hoe dat werkt. Na verbaasde blikken (ja, echt JetA1 in een Cessna) kregen we instructie om naar het platform te taxiën om daar te tanken. Aan de andere kant van het terrein werd een tankwagen proestend tot leven gewekt om de vliegtuigen te voorzien van energiedrank.

 

        22 Aankomst Deauville (LFRG)            27 Tanken voor vertrek Deauville

 

Toen de tankwagen voor de Cessna stond hadden Oscar en Marcel tegelijkertijd de ingeving om de deuren snel dicht te doen. Bij een Cessna zitten de tanks aan de bovenkant in de vleugels en ze hadden al eens iets gehoord over een tank incidentje. En die ingeving was maar goed ook... Het spuitstuk werd in de linkervleugel gehangen en de diesel stroomde op hoog tempo de vleugel in. Iets te hoog tempo want toen de tank bijna vol was spoot het eruit, vol over de vleugel heen. Het liep aan alle kanten de vleugel af en het was zelfs door de deur naar binnen gelopen, de cabine in. Dus de heren moesten maar even poetsen voordat ze verder gingen, want stinken doet dat spul wel. Gelukkig kwam men met een rol papier aanzetten en had de VZV zelf wat schoonmaak materiaal aan boord. Het kostte even wat moeite, maar toen was het ergste weer weg. Wij, na ons douane ‘avontuur’, moesten maar eens gniffelen ;-)

De derde en laatste leg van deze dag naar Dinard Pleurtuit werd door mij als Pilot in Command gevlogen, met Wieke aan de radio, en die bracht ons langs de Normandische kust met al die beladen D-Day stranden uit de tweede wereld oorlog, zoals Omaha beach, Utah beach enz. Voor de kust liggen nog steeds de caissons die daar zijn afgezonken. Wederom prachtige uitzichten, maar we bedachten ons wel wat hier allemaal gebeurd was 65 jaar geleden.

 

        29          30 Mont Saint Michel

 

Wieke nam contact op met de controller van Dinard. De kust is hier echt geweldig mooi. Erg rotsachtig met vele baaitjes en haventjes afgeladen met zeil- en motorboten. En niet vergeten de Mont Saint-Michel, met dat soms-half-onder-water-klooster. Een geweldig gezicht zo in het late middag zonlicht en in de verte konden we de kanaal eilanden al zien liggen. Even later zette ik de PH-SVT netjes op baan 17 aan de grond. De PH-VSY en PH-VZV waren er al en ik parkeerde de SVT ernaast. De kisten werden uitgepakt en voor de nacht voor de zekerheid ook maar vastgebonden.

 

33 Dinard

 

De landing moesten we bij vertrek betalen, dus we konden bij de terminal op zoek naar een taxi om ons naar het hotel te brengen, dat door regelneef José al in Nederland geboekt was.
Mark bleek verbluffend goed Frans te spreken, dus hij kreeg de opdracht taxi's te regelen. Net buiten de terminal hingen borden met telefoonnummers, dus bellen maar. Twintig minuten later kwamen we aan in het hotel, wat prima geregeld was want we werden verwacht. De kamers werden verdeeld en we spraken af ons snel even op te frissen om vervolgens met de gehele groep in de bar een lekker biertje te bestellen.
Het was inmiddels ook al 19:30 uur en na zo'n intensieve vliegdag lust je dan wel wat, ondanks de 3 gangen lunch. Met de taxi reden we naar St. Malo om daar te gaan eten. St. Malo is een gezellig vestingstadje met leuke terrasjes. We besloten neer te vallen op het terras van een Italiaans restaurant. We hadden als lunch al een stevig diner op, dus alleen een pizzaatje ging er nog wel in. Na het eten hebben we nog een rondje gewandeld door het stadje en daarna zijn we teruggegaan naar het hotel.

De volgende dag hadden we weer mooie vluchten voor de boeg...

 

De gevlogen route:

 

Alle foto's van deze dag):

01 Vluchtvoorbereiding VCR
02_Vluchtvoorbereiding_VCR
03 Vluchtvoorbereiding VCR
04 Vertrek vanaf Rotterdam
05
06 Aankomst St. Omer (LFQN)
07 St. Omer SVT SVY VZV
08 St. Omer
09 St. Omer
10 Lunch in St. Omer
11 St. Omer Check voor vertrek
12 Vertrek van St. Omer
13
14
15
16
17
18 Kerncentrale langs de Franse kust
19
20
22 Aankomst Deauville (LFRG)
23 Deauville
24 Deauville
25 Deauville
26 Deauville
27 Tanken voor vertrek Deauville
28 Vertrek van Deauville
29
30 Mont Saint-Michel
31 Aangekomen op Dinard (LFRD)
32 Dinard
33 Dinard
34 Dinard
35 Ons hotel in Dinard
36 St. Malo
37 St. Malo
38 Pizza in St. Malo
01/37 
start stop bwd fwd